
Pada 16-18 Januari 2009 yang lepas, aku telah menghadirkan diri ini ke satu program yang dinamakan Kursus Pembangunan Keluarga atau dalam bahasa lembutnye kursus kawin. Hehe. Sebenarnye kan agak segan jugak la nak join kursus ni. Ye la kan sbb bukannye sedia pun nak kawin la ni (calon pon takde)tapi dah disebabkan semua student KUIS semester 5 wajib amik sebagai pra syarat untuk grad, so amik je la. Best gak sbb join dengan kengkawan. Tapi cam klakar je sbb slalunye yg amik kursus ni org yg dh dkt2 nak kawin je. Huhu...
Masa daftar, kitorg dpt beg warna hijau. Lawa seh banding dgn sem2 lepas. Hehe. Mmg best la mcm2 cite dpt dgr. "stress", "jgn fikir", and yg paling aku tak leh lupa time nak check tangan. Aku ingatkan btl2 la ustaz tu nak check tgn aku, rupa2nye just kidding. Hak hak, takut giler seh.
Time dpt sijil tu, aku rasa inilah sijil yang paling berharga yg penah aku dpt. Cam tak sangka je aku dah ade sijil kursus kawin. Lepas ni blh la teruskan niat suci. Hehe. Bangga jgk la sbb abg aku pun blm ade sijil ni lagi. And tak sia2 la aku tak join kelab perkim gi jelajah kebajikan ke kelantan. Itu la setiap yang berlaku tu ade hikmahnye. Percaya la.
Tuesday, January 20, 2009
Hari Bersejarah...
Seuntai Kata, Luahan Rasa oleh Suraya at 9:48 PM 1 comments
Wednesday, December 10, 2008
Menghitung Hari...
Hanya beberapa hari je lagi aku akan menjejakkan semula kaki ke bumi KUIS. Macam2 perassan ade. Gembira, sedih, takut, berdebar, risau. Gembira sbb nak jpe kwn2. Sedih sbb nak tinggalkan rumah, nnt abah sunyi bila adik dh masuk skolah. Takut n bdebar sbb semua subject nak buat midterm. N lastly aku risau andai hati ni akan kembali terusik. Hmmmm......... Ya ALLAH tabahkanlah hati hamba-Mu ini. Amin...
@ Bukan Mudah... Tika Hati Diuji Suara @
Seuntai Kata, Luahan Rasa oleh Suraya at 10:56 PM 1 comments
Senyum...

SENYUM...
Satu perbuatan yang amat mudah dilakukan tetapi paling sukar untuk dilaksanakan.
Mengapa???
Sedangkan kita hanya perlu melebarkan sedikit sahaja bibir anugerah ALLAH ini utk dihadiahkan kepada insan lain.
Kadangkala aku sendiri tidak mengerti mengapa bibir ini begitu payah untuk dilebarkan.
Senyuman tidak memerlukan bayaran ataupun hukuman jika melakukannya.
Semoga aku diberikan kekuatan untuk menghadiahkan sebuah senyuman seikhlas hati kerana ALLAH kepada insan yang layak menerimanya iaitu kaum yang seangkatan denganku.
Amin...
@ Bukan Mudah... Tika Hati Diuji Suara @
Seuntai Kata, Luahan Rasa oleh Suraya at 12:44 AM 0 comments
Bisakah Aku Menjadi Sepertinya???
Seuntai Kata, Luahan Rasa oleh Suraya at 12:25 AM 0 comments
Sunday, December 7, 2008
Bukan Mudah... Tika Hati Diuji Suara
Bukan mudah untukku terima
Bukan mudah untukku percaya
Bukan mudah untukku laksana
Bukan mudah untukku lupa
Aku mengerti Ya ALLAH
Aku sedar Ya ALLAH
Ini adalah aturan-Mu
Ini adalah tanggungjawabku
Ya ALLAH...
Bantulah aku supaya istiqomah
Bantulah aku supaya pasrah
Bantulah aku supaya tabah
Bantulah aku supaya tidak mudah mengalah
Tika mata
Diuji manisnya senyuman
Terpamit rasa menyubur harapan
Dan seketika
Terlontar ke dunia khayalan
Hingga terlupa singkat perjalanan
Tersedar aku dari terlena
Dibuai lembut belaian cinta
Rela aku pendamkan
Impian yang tersimpan
Enggan ku keasyikan
Gusar keindahannya
Merampas rasa cinta
Pada Dia yang lebih sempurna
Bukan mudah
Bernafas dalam jiwa hamba
Dan ku cuba
Menghindarkan pesona maya
Kerna tak upaya ku hadapinya
Andai murka-Nya menghukum leka
Diatas nama cinta
Pada yang selayaknya
Kunafikan yang fana
Moga dalam hitungan
Setiap pengorbanan
Agar disuluh cahaya redha-Nya
Biar sendiri hingga hujung nya
Asal tak sepi dari kasih-Nya
Kerna sesungguhnya hakikat cinta
Hanya Dia yang Esa
Saratkan hati ini dengan cinta hakiki
Sehingga ku rasai
Nikmat-Nya
Syurga-Nya
Cinta-Nya
Seuntai Kata, Luahan Rasa oleh Suraya at 12:45 AM 0 comments


